szósty i ostatni

Wczoraj dotarliśmy na plażę w samo południe. Fale zdecydowanie większe niż w ostatnich dniach. To znaczy, że i zabawa w nich dużo lepsza. Tak ciepłej wody w morzu nie pamiętam. Ratownicy utrzymują, że ponad 25°C. Pokazałem Karolowi jak za pomocą wiaderka, papierowego ręcznika, słońca i wiatru ochłodzić nagrzany napój w butelce. Wytłumaczyłem także dlaczego wojskowe i harcerskie manierki są pokryte mechatą tkaniną. Moczyliśmy się kilkanaście razy po kilka minut. Nawet Matylda wchodziła w spienione odmęty bez obawy i bez trzymania jej na rękach. Kilkominutowe kąpiele narzuciłem zobaczywszy jak Karol zaczyna szczękać zębami po dziwnie krótkim czasie. Po plaży do strusi. Kupiliśmy jedną wydmuszkę i dowiedzieliśmy się dlaczego pan Piotr - Belg który jest właścicielem pasieki nie chce wciąż jeść jajecznicy ze strusich jaj i dlatego pełne jajo jest tyko o pięć złotych droższe od pustego.  Potem do normalnej restauracji na normalny domowy obiad. Wszyscy mieliśmy dość makdonaldów i z ochotą zjedliśmy po talerzu rosołu. Na drugie danie już każdy zażyczył sobie co innego. Po powrocie na Kwaterę dzieci zajęły się z VIP-em, a ja wcielałem w życie chytry plan: jak do pełnego auta spakować jeszcze jedną walizkę i oczywiście VIP-a, że nie wspomnę o tysiącu pluszaków które wnuczęta wygrały w rzucaniu do celu, maczudze z wyrzuconego przez fale drewna, różnych patyków i patyczków zebranych na plaży, strusich piórkach i kapturkach dla wiewiórek. Chyba mi się udało.  Towarzystwo jeszcze śpi. Ja już po kawie siedzę na werandzie i myślę o tym, że przed dziesiątą musimy zwolnić Kwaterę. Do łazienki więc.

piąty

Wnuki śpią długo. To zrozumiałe, wieczorem nie zapędzam ich do łòżek: przecież mają Wakacje. Wczoraj na plażę wchodziliśmy, gdy  wczasowicze regularni właśnie szli na obiad. Poplażowaliśmy jednak trzy godziny. Pokazałem Karolowi jak zbudować Zegar Słoneczny mając do dyspozycji  kilkanaście patyków i kompas. Zegar pokazał kiedy mamy zejść z plaży i pojechać na Kolej po VIP a. Wybrałem oczywiście drogę z przeprawą promem, o czym wiedziałem i mostem pontonowy co było i dla mnie niespodzianką. Płynąc promem zobaczyłem zafascynowany, ujście Wisły od wewnątrz. Wyglądało jakby rzeka nie kończyła się wcale tylko zamieniała w Bezkres.  Główny posiłek znowu w makdonaldzie.  Wieczorem z VIP-em na rybkę i biegusiem na Kwaterę spać. Bociany z gniazda nad naszą Kwaterą pozdrawiają wszystkich Czytelników klekotem na dwa dzioby.

czwarty

Wczoraj wygrzebaliśmy się o jedeenastej. Samochodem do strusiej pasieki. Strusi było widać dwie sztuki. Nie wykazywały nami zainteresowania. W drugą stronę relacja była przeciwna. Zamówiłem wydmuszkę ze strusiego jaja na sobotę. Kupiłem litrowy słoik miodu czekoladowego. Potem do  Stegny,  do tamtejszego parku rozrywki. Kiedyś to o było zwyczajne wesołe miasteczko. Brałem na klatę wszystkie potrzeby wnucząt do momentu w którym zobaczyłem dno sakiewki. Fotografie zamieszczę jak tylko dobiorę się do komputera. Na główny posiłek dzieci chciały do Makdonalda.  Ale tym razem odmówiłem. W normalnym barze Karol zjadł pół hamburgera a Matylda pół piccy. Ja zaś wreszcie zjadłem kawałek prawdziwego mięsa pod postacią Schabowego o wielkości lądowiska dla helikopterów.  Po obiedzie wróciliśmy na Kwaterę - musiałem napić się kawy. W trakcie mojej kawy, Karol, z moją pomocą wystrugał swoją pierwszą w życiu łódkę z kory, a później strugając jabłka  zdobył swoje pierwsze skaleczenie moim scyzorykiem.  Nic wielkiego, przecież kiedyś musiał być ten pierwszy raz. Matylda w tym czasie uczyła się obsługi tabletu i muszę przyznać, że nawet ściągnąwszy swojego pierwszego w życiu wirusa nie spanikowała, tylko skorzystała z helpu pod postacią dziadka. Potem do najbliższego sklepu na tradycyjne wieczorne lody. One wciąż chodzą boso. Nie wiem po co zabrały tyle butów. Natomiast wiem po co Matyldzie tyle ubrań. Najchętniej przebierałaby się bez przerwy. Później normalna Kolacja. Karol płaty z mlekiem. Matylda jaja na miękko.  Po myciu Matyldy, bo Karol woli rano, czytanie. Ciąg dalszy przygód Koszałka Opałka. Z rozrzewnieniem wspominam chwile gdy sam o tym pierwszy raz czytałem.  Towarzystwo zasnęło o jedenastej. Ja zaraz potem. Dziś pogoda zapowiada się piękna choć bez upału.  Będzie stacjonarnie czyli Plaża.

trzeci

Wczoraj normalnie. Śniadanie, plaża, Makdonald, lody, kolacja, czytanie, spać. Dziś od rana chmarzy się i chyba wybiorę  mobilny model spędzania Wakacji z Wnukami. 

drugi

Podróż ze stratami w sprzęcie. Na jakiejś dziurze czy innym wyboju wygła się prawa tylna felga mojego pąsowego bolidu i niestety będę musiał poszukać wulkanizatora. Matylda przewróciła się natychmiast po myciu. Karol jednak ma wyższe wymagania. Czytałem mu do wpół do dwunastej. Naprzód jakieś brzechwy, ale wygląda na to, że on lubi poważniejsze pozycje więc usnął dopiero pod koniec pierwszego rozdziału wiekopomnego dzieła Marysi Konopnickiej O krasnoludkach i sierotce i nawet nie pytał kto to taki sierotka. Może zresztą wiedział.Zadziwiająco dużo wie i coraz trudniej znaleźć mi temat na który nie miałby nic do powiedzenia. Natychmiast po przyjeździe do Mikoszewa polecieliśmy na plażę. Gdy schodziliśmy z wydm zobaczyliśmy pierwsze krople deszczu. W połowie plaży obserwowaliśmy już rzęsistą letnią ulewę. Przeczekaliśmy ją pod obróconą do góry dnem łodzią ratowników obserwując tłumy plażowiczów zamykają tych tłumnie  w nieznanym kierunku. Co gorsza, zaczęło grzmieć. Moje wnuki bawiły się doskonale,przecież takiej przygody jeszcze nie przeżywały. Po burzy, zgodnie z planem zaczęliśmy baraszkować w morskich falach bardzo, w sposób niespotykany ciepłych. Sprawdziłem później: 25 °C. Droga z plaży wydała się krótsza niż w tamtą stronę. Po powrocie i przekąszeniu drobnostki poszliśmy jeszcze do najbliższego sklepu po różne rzeczy do jedzenia i po lody dla wnucząt. wieczorem przyszedł czas na wieczorne przyjemności Graliśmy w karty. W trakcie dzieci zawołały jeść. Matylda dostała półtora jaja na miękko a Karol płatki kukurydziane z mlekiem.

wakacji dzień pierwszy

Dziś przejechałem z Warszawy do Mikoszewa. Z dwojgiem wnucząt na pokładzie.  Następne doniesienia jak tylko pójdą spać.

dwudziesty czwarty lipca

Przeczekałem. Bez żadnych interwencji z mojej strony obecność czytających zza wschodniej granicy sczezła. I bardzo dobrze.
Jutro jadę do pełnego Scyzoryków miasta i będę w nim sprawdzał czy w tamtych rejonach obowiązuje Ustawa Zasadnicza.